Urbania Góra i Zębolowa z Tokarni

 

Dzień przed świętem Niepodległości w 2024 roku postanowiliśmy zakończyć zdobywanie Korony Beskidu Wyspowego i wejść na ostatnie dwa brakujące nam szczyty. Na Urbanią Górę i Zębolową (albo Zembolową) wychodzić będziemy z Tokarni. Samochód zostawiamy na dużym parkingu obok tutejszego orlika (współrzędne GPS: 49.7233094N, 19.8706392E). (zdjęcie mapy.com)

Z parkingu kierujemy się w stronę widocznych w tle pagórków. Zaraz za parkingiem musimy przejść przez płynący tam potok Krzczonówkę. Można to zrobić w bród albo przez niewielką kładkę.


Po przejściu przez potok dochodzimy do asfaltowej drogi, na której znajduje się czarny szlak oraz GSBW i kierujemy się w prawo. Po przejściu około 500m od parkingu szlak odbija lekko w lewo i schodzi z asfaltu. Tam też teren zaczyna się mocniej wznosić a swój bieg rozpoczyna trasa Kalwarii Tokarskiej, na której znajduje się mnóstwo świętych figurek oraz stacje drogi krzyżowej.

 


Kawałek za VI stacją drogi krzyżowej, czarny szlak odbija w prawo, a trasa Kalwarii idzie w lewo. My poszliśmy za szlakiem i to okazało się błędem. Nie sprawdziliśmy wcześniej gdzie znajduje się tabliczka szczytowa, naiwnie myśląc, że... na szczycie. A znajduje się ona na końcu drogi krzyżowej - ponad 560m od szczytu i prawie o 50m niżej.


Poszliśmy więc dalej szlakiem, a potem odbiliśmy w lewo w ścieżkę prowadzącą w okolicę szczytu. Już po drodze coś nam nie pasowało, bo widać było, że ścieżka ta jest bardzo mało uczęszczana. Była mocno zarośnięta, a miejscami wręcz niewidoczna. Wchodząc na szczyt podziwialiśmy mnóstwo pięknych, zroszonych pajęczyn nadających mroczny klimat.


Po dojściu do szczytu i sprawdzeniu w Internecie gdzie znajduje się tabliczka szczytowa wróciliśmy się te wspomniane 0,5km. Na mapce pod tekstem podaliśmy trasę przez kalwarię, żeby nie trzeba było się wracać a dojść prosto na "szczyt". Zobaczyć można tam wiele atrakcji. Jest kaplica grobu pańskiego, krzyż, wyspowa ławka Józefa, dzwonek (którym można sobie zadzwonić) i jeszcze kilka innych.



Po zrobieniu zdjęć przy tabliczce wracamy do czarnego szlaku. Idąc od strony kalwarii trzeba iść dalej ścieżką w górę i po około 200m skręcić w prawo w pierwszą drogę prowadzącą w dół. Po powrocie do szlaku czeka nas 700m spokojnego spaceru po delikatnie wznoszącej się drodze. Po pokonaniu tego odcinka dochodzimy do najtrudniejszego podejścia tego dnia. Na odcinku 500m pokonamy aż 140m przewyższenia. Idziemy kamienistym wąwozem wypatrując słońca, które próbuje się przebić przez gęstą mgłę.




Po pokonaniu wzniesienia dochodzimy do szczytu Golec (oznaczonego napisem na jednym z drzew). Wreszcie wyszliśmy ponad mgłę i możemy zobaczyć słońce. Przed nami jeszcze 1,5km, które pokonamy przyjemną drogą z łagodnym podejściem. Ostatnie 300m przejdziemy szlakiem żółtym. O to, żeby nie ominąć najważniejszego punktu Zębolowej zadba drogowskaz "Do szczytu".



Dochodzimy do celu naszej wędrówki i tym samym zdobywamy 40 szczyt z Korony Beskidu Wyspowego. Czubek Zębolowej jest zalesiony i bez widoków, ale ze skarpy prowadzącej na szczyt, pomiędzy gałęziami, możemy dostrzec piękne wyspy wystające ponad morze mgieł.



W dół wracamy początkowo tą samą drogą, którą przyszliśmy. Po zejściu z tego najbardziej stromego odcinka okazało się, że mgły trochę odpuściły. W miejscu oznaczonym na mapie jako punkt widokowy, w którym wcześniej nie było nic widać, zaczynają pojawiać się jakieś widoki.
Idziemy dalej i po przejściu przez polankę, mniej więcej na 7,5km od startu, schodzimy ze szlaku odbijając w lewo.


Przez ponad kilometr idziemy polną drogą pomiędzy łąkami, żeby na końcu dojść do asfaltowej drogi, którą zaczynaliśmy dzisiejszą wędrówkę. Przez zawirowania z szukaniem tabliczki Urbaniej Góry nasza dzisiejsza wycieczka liczyła ponad 10,5km i 580m przewyższenia. Przeszliśmy ją w 3 godziny. Trasa, którą proponujemy wam poniżej jest o ponad 1km krótsza i ma 445m przewyższenia. Na jej spokojne pokonanie mapa przewiduje 3,5 godziny.



Dwa miesiące po tej wyprawie, a dokładnie 22 stycznia, zweryfikowane zostały nasze książeczki turystyczne i oficjalnie otrzymaliśmy odznakę "Korona Beskidu Wyspowego". 



Jedna odznaka została więc skompletowana, a do drugiej już coraz bliżej. Tak wygląda sytuacja:

102 wyspy - 73/102
Korona Beskidu Wyspowego - 40/40

Dalsze relacje z naszej walki już niedługo!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ogorzała i Ostra z Łostówki

Obraz
Tydzień po naszym drugim wypadzie do Mszany Dolnej wybraliśmy się kawałek dalej. Między Mszaną Dolną a Górną znajduje się miejscowość Łostówka i to stamtąd będziemy ruszać zdobywać dwa kolejne wyspowe szczyty. Samochód zostawiamy na poboczu za mostem nad potokiem o tej samej nazwie co miejscowość. Dokładnie przy zielonym szlaku. Współrzędne GPS ( 49.6631839N, 20.1036722E).     Z tego miejsca ruszamy w górę za zielonym szlakiem asfaltową drogą pomiędzy domami. Po około 500m kończą się zabudowania i kończy się również asfalt a droga robi się bardziej stroma.     Po minięciu ostatnich domów wchodzimy na polną drogę, która ciągnie się pomiędzy łąkami i pastwiskami. Z każdym krokiem jesteśmy coraz wyżej a za naszymi plecami ukazują się coraz ładniejsze widoki. Blisko nas po prawej widać stoki Wsołowej a w oddali wyrastają nad horyzont Luboń Wielki oraz Szczebel. Taką polną drogą idziemy około 1,5km. Po naszej prawej stronie rozciąga się ogromne pastwisko, na którym wypasa...
Czytaj więcej

Lackowa - pętla z Izb przez Bieliczną

Obraz
Po przedreptaniu po Beskidzie Wyspowym wszerz i wzdłuż wróciliśmy do kolekcjonowania szczytów z zestawu Korony Gór Polski i Diademu Polskich Gór. Tym razem wybór padł na górę policyjną (ze względu na wysokość 997m n.p.m.) czyli Lackową w Beskidzie Niskim. Wycieczkę zaczniemy w miejscowości Izby. Jedziemy drogą asfaltową prowadzącą przez wieś praktycznie do samego jej końca. Samochód zostawiamy na niewielkim przydrożnym parkingu przed ośrodkiem "Końska Dolina" (współrzędne GPS: 49.4377072N, 21.0681603E).     Z parkingu idziemy dalej w kierunku południowym. Droga asfaltowa zamienia się w ubitą żwirową. Po przejściu niewielkiego odcinka po naszej lewej stronie wyłania się cel naszej wędrówki.  Po kilometrze wędrówki droga wejdzie do lasu, a po kolejnych 500m dojdziemy do przełęczy Beskid i czerwonego szlaku gdzie ścieżki rozchodzą się na prawo i lewo. My kierujemy się w lewo i idziemy za szlakiem ciągnącym się wzdłuż polsko - słowackiej granicy.  Przez pierwsz...
Czytaj więcej

Jaworz, Sałasz i Babia Góra (ta Wyspowa)

Obraz
  Dzisiaj wybraliśmy się na drugą część Pasma Łososińskiego, które ciągnie się od szczytu Dzielec w Limanowej aż po Białowodzką Górę nad jeziorem Rożnowskim (pierwszą część opisywaliśmy tutaj ). Zaliczymy Babią Górę, Jaworz i Sałasz. Niedaleko miejsca, z którego ruszamy, w przeciwnym kierunku niż będziemy szli, jest jeszcze jeden szczyt - Chełm, ale przyznam szczerze, że zagapiłem się planując trasę i najzwyczajniej w świecie go nie zauważyłem. Wrócimy na Chełm innym razem.  Na wędrówkę wyruszymy spod kaplicy w Skrzętli-Rojówce. Dookoła jest mnóstwo wolnego miejsca na poboczach, więc na pewno nie będzie problemu z zaparkowaniem (współrzędne GPS: 49.7118836N, 20.5669403E). Ruszamy od kaplicy w kierunku zachodnim a prowadził nas będzie szlak koloru niebieskiego. Poruszać się będziemy drogą asfaltową. Już po 700 metrach drogi odhaczamy pierwszą zdobycz - Babią Górę . Co prawda nie wchodzimy na szczyt, bo chyba nawet nie da się do niego dojść, ale zdjęcie z tabliczką mamy gdy...
Czytaj więcej